Scenariusz podobny jak wczoraj.
Zoe na barierce ustawiła się kuprem do kamery, przeskoczyła do budki, grzebała w kamyczkach.

(Niestety, nie zagrał się dźwięk ☹️)

I fru!
 

Zoe odwiedziła gniazdo już wcześnie rano.
 

Początkowo długo stała na podeście, jakby nie mogła się zdecydować czy wejść do budki.
 

W końcu się zdecydowała i wzięła się za porządki! Próbowała dołkować, grzebała w podłożu, zwiedzała kąty.
 

I tak jej zleciały trzy godziny.
Po 10:00 odleciała.

Widzewiak też się pokazał!
 

Bez wahania wskoczył do budki i zwiedzał ją przez chwilę.
 

Wszystko w porządku, można lecieć!
 
 

Z samego rana, odbyła się ekspresowa randka, udokumentowana przez Małgosię.
 

Później już spotkałam Zoe na daszku.
 

W trakcie posiedzenia, zaczęła męczyć ją wypluwka.

Po wszystkim, dalej krzątała się na daszku przez kilkanaście minut.

Po 13:00, zobaczyłam Widzewiaka, który śmiało maszeruje do budki i zasiada w progu. Przyleciała Zoe i została z entuzjazmem zaproszona do środka.

Zaproszenie przyjęte, ukłony wymienione, samiec uciekł.
Zoe jeszcze dłuższy czas krzątała się po gnieździe, zanim postanowiła odlecieć.

Rano, okolice budki otulała mgła. Sokołów w tej aranżacji nie widziałam, ale na barierce przysiadł jakiś niewielki gość.
 

Już po południu, zauważyłam jak Zoe zmierza do budki.
 

Krzątała się w środku, kiedy zaczęła na kogoś ciokać i wyglądać przez okienko. Widzewiak przybył na spotkanie.

Zaproszenie samicy przyjął, ale jak szybko oddał ukłon, tak szybko zwiał. Zoe została jeszcze przez jakiś czas w budce.

Potem, któryś sokół przysiadł jeszcze na barierce.