Afrodyta dumała nad zdobyczą. Jak to ona, rozglądała się, trochę piórowała. 
No i się doczekała... Ekologus niczym grom w dzisiejszej aurze spadł na daszek chętny na posiłek.
 
Jednak skubnął tyle o ile i go matka przegoniła. Takich podchodów było kilka. W pewnym momencie Afrodyta rozłożyła przemoczone skrzydła i zleciała na zaplecze żeby dokończyć posiłek.
 

 
Młody pajacował jeszcze chwilę i odleciał. Końcówki posiłku nie widziałam.