O 4:59 na róg barierki przyleciał z impetem Czajnik. Ćwierkał głośno. Siedział, porządkował pióra, czasem wołał przeciągle. 
O 5:25 zobaczył zbliżającą się Wandę, szybko wskoczył do budki i zapraszał. Zadziałali szybko:
O 5:24 widziałam na rogu Czajnika: 

Odwróciłam wzrok na chwilę, a tam Wanda 🙂 

Ona wylądowała na kracie, nie miała ochoty na bliższe spotkanie - nie bardzo się interesowała partnerem -  zaraz dała kroka na poręcz, popatrzyła chwilę na okolicę i poleciała. A on w budce wołał i wołał.
Wreszcie o 5:28 wyszedł, przebiegł na róg i za minutę poleciał
film z powyższych wydarzeń

O 5:31 nastąpiło przekazanie prezentu film
 

O 5:47 Czajnik zjawił się z kolejnym, już większym. Czekał i zapraszał, podskubywał łup, ale Wanda nie przyleciała. film

O 6:12 przybyła pod okno Wanda. Była kilka minut w budce, potem przebiegła na róg. I tutaj zastał ją o 6:37 Czajnik jak wpadł do budki z następną zdobyczą. Poczekał chwilę, ale Wanda znowu prezentem wzgardziła. Zaraz z nim wypadł z budki, poleciał.  film
Wanda siedział na swoim miejscu jeszcze do 6:59.

O ósmej zjawiła się znowu pod oknem, zajrzała też do budki i znowu zasiadła na końcu barierki. O 8:19 znikła.

Potem natrafiłam  jeszcze na Wandę jak siedziała na rogu o 11:14. Poleciała po pięciu minutach.

Widziałam jeszcze Czajnika parę minut po trzynastej. Przyleciał do budki, stał w dołku, ćwierkał. Poleciał szybko. 

No i mamy pierwsze lubelskie jajoooo!!! 
Wanda zniosła je o 20.29, zaraz tak stanęła, że nie można było udokumetować, ale jest! 
 

 

Zasłużony odpoczynek.